Unijne akty prawne imigracyjne— zestawienie tematyczne

Opracowanie na podstawie rozporządzenia (UE) 2017/2226 (EES), zasobów EMN i EUAA.

Linki prowadzą do strony dokumentu w EUR-Lex (PL) — ze strony /ALL/ użytkownik wybiera tekst pierwotny lub najnowszą wersję skonsolidowaną.

stan na 31.05.2026 r.

Lp.	Numer aktu	Temat / czego dotyczy	Pełna nazwa	EUR-Lex PL
GRANICE I KONTROLA GRANICZNA
1	Rozporządzenie (UE) 2016/399 (Kodeks Graniczny Schengen)	Zasady przekraczania granic zewnętrznych i wewnętrznych; reguła 90/180 dni; rodzaje odpraw granicznych	Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/399 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie unijnego kodeksu zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen)	→ tekst PL
2	CISA — Konwencja Wykonawcza do Układu z Schengen	Źródłowy akt dorobku Schengen; art. 20 — bezwizowy pobyt krótkoterminowy (zmieniony przez EES); art. 26 — odpowiedzialność przewoźników	Konwencja Wykonawcza do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r.	→ tekst PL
3	Rozporządzenie (UE) 2019/1896 (Frontex)	Europejska Straż Graniczna i Przybrzeżna — organizacja, zadania i uprawnienia agencji Frontex; uchyla rozporządzenie 2016/1624	Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1896 z dnia 13 listopada 2019 r. w sprawie Europejskiej Straży Granicznej i Przybrzeżnej oraz uchylenia rozporządzeń (UE) nr 1052/2013 i (UE) 2016/1624	→ tekst PL
4	Dyrektywa 2001/51/WE	Odpowiedzialność przewoźników za przewóz osób bez wymaganych dokumentów — uzupełnienie art. 26 CISA	Dyrektywa Rady 2001/51/WE z dnia 28 czerwca 2001 r. uzupełniająca postanowienia art. 26 Konwencji Wykonawczej do Układu z Schengen	→ tekst PL
SYSTEMY INFORMACYJNE
5	Rozporządzenie (UE) 2017/2226 (EES)	System Wjazdu/Wyjazdu — elektroniczna rejestracja wjazdów i wyjazdów obywateli państw trzecich; zastępuje stemplowanie paszportów	Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2226 z dnia 30 listopada 2017 r. ustanawiające system wjazdu/wyjazdu (EES)	→ tekst PL
6	Rozporządzenie (WE) nr 767/2008 (VIS)	Wizowy System Informacyjny — centralna baza danych wizowych; interoperacyjny z EES	Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie Wizowego Systemu Informacyjnego (VIS)	→ tekst PL
7	Rozporządzenie (WE) nr 1987/2006 (SIS II)	System Informacyjny Schengen II — baza alertów; warunek korzystania z EES przez państwa bez pełnego dorobku Schengen	Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1987/2006 z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie SIS II	→ tekst PL
8	Rozporządzenie (UE) nr 603/2013 (Eurodac)	Porównywanie odcisków palców wnioskodawców azylowych; interoperacyjny z EES i SIS; wspiera stosowanie rozporządzenia Dublin III	Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 603/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie systemu Eurodac	→ tekst PL
9	Rozporządzenie (UE) nr 1077/2011 (eu-LISA)	Agencja zarządzająca wielkoskalowymi systemami IT (VIS, SIS, EES) — zmienione przez rozporządzenie EES	Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1077/2011 z dnia 25 października 2011 r. ustanawiające eu-LISA	→ tekst PL
POLITYKA WIZOWA
10	Rozporządzenie (WE) nr 810/2009 (Kodeks Wizowy)	Warunki i procedury wydawania wiz krótkoterminowych Schengen (typ C, do 90 dni)	Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 810/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Wizowy	→ tekst PL
11	Rozporządzenie (UE) 2018/1806	Lista państw objętych obowiązkiem wizowym i zwolnionych z wizy przy przekraczaniu granic zewnętrznych UE	Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1806 z dnia 14 listopada 2018 r.	→ tekst PL
OCHRONA DANYCH OSOBOWYCH
12	Rozporządzenie (UE) 2016/679 (RODO)	Ogólne rozporządzenie o ochronie danych — stosowane do przetwarzania danych EES w celach granicznych i imigracyjnych	Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. (RODO)	→ tekst PL
13	Dyrektywa (UE) 2016/680	Ochrona danych przetwarzanych przez organy ścigania — stosowana przy dostępie do EES w celach karnych	Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/680 z dnia 27 kwietnia 2016 r.	→ tekst PL
14	Rozporządzenie (WE) nr 45/2001	Ochrona danych przez instytucje i organy UE (eu-LISA, Europol) przetwarzające dane EES	Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r.	→ tekst PL
ŚCIGANIE PRZESTĘPSTW
15	Rozporządzenie (UE) 2016/794 (Europol)	Europejskie Biuro Policji — zasady dostępu Europolu do danych EES w celach antyterrorystycznych i zwalczania przestępczości poważnej	Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/794 z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie Europolu	→ tekst PL
16	Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW (ENA)	Europejski Nakaz Aresztowania — definicja „poważnego przestępstwa” stosowana przy dostępie do EES	Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania	→ tekst PL
17	Dyrektywa (UE) 2017/541	Zwalczanie terroryzmu — definicja „przestępstwa terrorystycznego” stosowana przy dostępie organów do EES	Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/541 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie zwalczania terroryzmu	→ tekst PL
18	Decyzja Rady 2008/615/WSiSW (Prüm)	Wymiana danych biometrycznych (DNA, odciski palców) między państwami — kanał wyczerpywany przed sięgnięciem do danych EES	Decyzja Rady 2008/615/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. (Prüm)	→ tekst PL
AZYL I OCHRONA MIĘDZYNARODOWA
19	Rozporządzenie (UE) nr 604/2013 (Dublin III)	Ustalanie państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o ochronę międzynarodową — podstawowy mechanizm podziału odpowiedzialności	Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. (Dublin III)	→ tekst PL
20	Dyrektywa 2013/32/UE (recast APD) — PIERWOTNA PODSTAWA LIST STC	Wspólne procedury azylowe; art. 38-39 — OPCJONALNA podstawa tworzenia krajowych list STC i europejskich STC; obowiązuje do 12.06.2026 r. Listy STC przyjęły: Bułgaria, Estonia, Niemcy, Grecja, Węgry, Szwajcaria. 13 państw stosuje ocenę ad hoc. Francja, Włochy, Polska, Islandia — brak STC w prawie krajowym.	Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wspólnych procedur udzielania i cofania ochrony międzynarodowej (przekształcenie, recast APD)	→ tekst PL
21	Rozporządzenie (UE) 2024/1348 (APR — Pakt Azylowy)	Zastępuje dyrektywę 2013/32/UE od 12.06.2026 r.; art. 58 reguluje STC; stosowanie list STC nadal opcjonalne; wprowadza nowe procedury graniczne i przyspieszone	Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1348 z dnia 14 maja 2024 r. ustanawiające wspólną procedurę ubiegania się o ochronę międzynarodową (Asylum Procedure Regulation — APR)	→ tekst PL
22	Rozporządzenie (UE) 2026/463 — nowelizacja APR dot. STC	Rozszerza podstawy odrzucenia wniosku jako niedopuszczalnego o 3 sytuacje: (i) związek wnioskodawcy z państwem, (ii) tranzyt przez państwo, (iii) umowa UE/dwustronna z państwem trzecim; zakres STC rozszerzony na nieobywateli danego kraju	Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2026/463 z dnia 26 lutego 2026 r. zmieniające rozporządzenie (UE) 2024/1348 w zakresie stosowania koncepcji bezpiecznego państwa trzeciego	→ tekst PL
23	⬛ Zestawienie: listy STC — przykładowe kraje	Przykłady państw wpisanych na krajowe listy STC: Turcja (Grecja, Niemcy — kwestionowane sądownie), Serbia, Albania, Bośnia i Hercegowina, Kosowo, Macedonia Północna, Czarnogóra (Niemcy, Węgry), Maroko, Tunezja (Bułgaria), Norwegia, Szwajcaria (Estonia). Źródło: EUAA, Overview of Implementation of Safe Country Concepts (lipiec 2025).	EUAA — Who is Who in International Protection in the EU+	→ tekst PL
24	Dyrektywa 2011/95/UE (Kwalifikacyjna)	Normy kwalifikowania do statusu uchodźcy lub ochrony uzupełniającej oraz zakres udzielanej ochrony	Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/95/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. (dyrektywa kwalifikacyjna)	→ tekst PL
25	Dyrektywa 2013/33/UE (Recepcyjna)	Normy przyjmowania wnioskodawców azylowych — warunki materialne, dostęp do rynku pracy, zakwaterowanie	Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/33/UE z dnia 26 czerwca 2013 r.	→ tekst PL
MIGRACJA NIEUREGULOWANA I POWROTY
26	Dyrektywa 2008/115/WE (powrotowa)	Wspólne normy i procedury powrotów nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich — warunki zatrzymania, dobrowolny powrót, zakaz wjazdu	Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/115/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. (dyrektywa powrotowa)	→ tekst PL
27	Dyrektywa 2002/90/WE	Definicja ułatwiania nielegalnego wjazdu, tranzytu i pobytu — podstawa harmonizacji sankcji karnych w UE	Dyrektywa Rady 2002/90/WE z dnia 28 listopada 2002 r.	→ tekst PL
28	Dyrektywa 2009/52/WE	Minimalne sankcje wobec pracodawców zatrudniających nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich	Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/52/WE z dnia 18 czerwca 2009 r.	→ tekst PL
29	Dyrektywa 2001/40/WE	Wzajemne uznawanie przez państwa członkowskie decyzji o wydaleniu obywateli państw trzecich	Dyrektywa Rady 2001/40/WE z dnia 28 maja 2001 r.	→ tekst PL
30	Dyrektywa 2003/110/WE	Pomoc i współpraca przy tranzycie do celów deportacji drogą powietrzną	Dyrektywa Rady 2003/110/WE z dnia 25 listopada 2003 r.	→ tekst PL
31	Dyrektywa 2011/36/UE (handel ludźmi)	Zapobieganie handlowi ludźmi, jego zwalczanie i ochrona ofiar — definicja przestępstwa, sankcje, wsparcie ofiar	Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/36/UE z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie zapobiegania handlowi ludźmi	→ tekst PL
32	Dyrektywa 2004/81/WE	Dokument pobytowy dla ofiar handlu ludźmi współpracujących z organami ścigania	Dyrektywa Rady 2004/81/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r.	→ tekst PL
LEGALNA MIGRACJA I POBYT
33	Dyrektywa 2003/109/WE (rezydent długoterminowy)	Status rezydenta długoterminowego dla obywateli państw trzecich po min. 5-letnim legalnym pobycie — prawa zbliżone do obywateli UE	Dyrektywa Rady 2003/109/WE z dnia 25 listopada 2003 r. dotycząca statusu rezydentów długoterminowych	→ tekst PL
34	Dyrektywa 2003/86/WE (łączenie rodzin)	Prawo do łączenia rodzin — warunki wjazdu i pobytu członków rodziny legalnie zamieszkałych obywateli państw trzecich	Dyrektywa Rady 2003/86/WE z dnia 22 września 2003 r. w sprawie prawa do łączenia rodzin	→ tekst PL
35	Dyrektywa 2009/50/WE (Niebieska Karta UE)	Wjazd i pobyt obywateli państw trzecich w celu pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji	Dyrektywa Rady 2009/50/WE z dnia 25 maja 2009 r. (Niebieska Karta UE)	→ tekst PL
36	Dyrektywa 2011/98/UE (single permit)	Procedura jednego wniosku o zezwolenie na pobyt i pracę; wspólny zbiór praw pracowników z państw trzecich	Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/98/UE z dnia 13 grudnia 2011 r.	→ tekst PL
37	Dyrektywa 2014/66/UE (ICT)	Warunki wjazdu i pobytu w ramach przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa (ICT) — kategoria wyłączona z zakresu EES	Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/66/UE z dnia 15 maja 2014 r.	→ tekst PL
38	Dyrektywa 2014/36/UE (pracownicy sezonowi)	Warunki wjazdu i pobytu obywateli państw trzecich w celu zatrudnienia w charakterze pracownika sezonowego	Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/36/UE z dnia 26 lutego 2014 r.	→ tekst PL
39	Dyrektywa (UE) 2016/801 (studenci i badacze)	Wjazd i pobyt studentów, badaczy, wolontariuszy i au pair z państw trzecich — kategorie wyłączone z EES	Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/801 z dnia 11 maja 2016 r.	→ tekst PL
40	Rozporządzenie (WE) nr 1030/2002 (zm. 380/2008)	Jednolity wzór dokumentu pobytowego dla obywateli państw trzecich	Rozporządzenie Rady (WE) nr 1030/2002 z dnia 13 czerwca 2002 r. (zm. rozporządzeniem 380/2008)	→ tekst PL
SWOBODNY PRZEPŁYW OSÓB I KOORDYNACJA SYSTEMÓW SPOŁECZNYCH
41	Dyrektywa 2004/38/WE (swobodny przepływ)	Prawo obywateli UE i ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu — wyznacza granicę zakresu EES (wyłączenia podmiotowe)	Dyrektywa 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r.	→ tekst PL
42	Rozporządzenie (WE) nr 883/2004 i 987/2009 (zm. 465/2012)	Koordynacja systemów zabezpieczenia społecznego — stosowane do pracowników migrujących wewnątrz UE	Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. (zm. rozporządzeniem 465/2012)	→ tekst PL
43	Rozporządzenie (UE) nr 1231/2010	Rozszerzenie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego na obywateli państw trzecich legalnie zamieszkałych w UE	Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1231/2010 z dnia 24 listopada 2010 r.	→ tekst PL
44	Dyrektywa 96/71/WE (delegowanie pracowników)	Delegowanie pracowników w ramach świadczenia usług — minimalne warunki zatrudnienia w państwie przyjmującym	Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 96/71/WE z dnia 16 grudnia 1996 r.	→ tekst PL
45	Dyrektywa 2005/36/WE (kwalifikacje zawodowe)	Uznawanie kwalifikacji zawodowych nabytych w innym państwie członkowskim UE	Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/36/WE z dnia 7 września 2005 r.	→ tekst PL
46	Dyrektywa 2000/43/WE (równe traktowanie)	Zasada równego traktowania bez względu na pochodzenie rasowe lub etniczne — zakaz dyskryminacji stosowany w EES	Dyrektywa Rady 2000/43/WE z dnia 29 czerwca 2000 r.	→ tekst PL
FINANSE I KOMPETENCJE WYKONAWCZE
47	Rozporządzenie (UE) nr 515/2014 (FBW granice)	Fundusz Bezpieczeństwa Wewnętrznego (granice i wizy) — źródło finansowania EES i infrastruktury granicznej	Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 515/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r.	→ tekst PL
48	Rozporządzenie (UE) nr 182/2011 (comitology)	Procedury komitetowe — podstawa uprawnień wykonawczych Komisji przy wdrażaniu aktów dot. EES i granic	Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r.	→ tekst PL
KONWENCJE MIĘDZYNARODOWE
49	Konwencja Genewska 1951 + Protokół Nowojorski 1967	Status uchodźcy i zasada non-refoulement — podstawowy akt prawa międzynarodowego; rozporządzenie EES zastrzega, że jej nie narusza	Konwencja dotycząca statusu uchodźców z 28 lipca 1951 r. wraz z Protokołem Nowojorskim z 31 stycznia 1967 r.	→ tekst PL

Bezpieczne kraje: stan wdrożenia koncepcji w państwach UE+

Źródło: EUAA, Overview of the Implementation of Safe Country Concepts, Situational Update No 24, 23 January 2026 (dane na 31 grudnia 2025). Str. 7–11.

Tabela 1. Krajowe listy bezpiecznych krajów pochodzenia (SCO)

23 państwa UE+ przyjęły krajową listę SCO. NL* = lista zawieszona od IX 2025. NO = brak formalnej listy, ale stosowana procedura przyspieszona (48h). Kolory: ■ zielony = kraj na liście, ▲ żółty = kraj na liście z wyjątkami dla określonych profili lub terytoriów.

■

Kraj na liście SCO / STC

▲

Kraj na liście z wyjątkami dla określonych profili

Kraj pochodzenia	Łącznie	AT	BE	BG	CH	CY	CZ	DE	DK	EE	EL	FR	HR	HU	IS	IE	IT	LU	MT	NL	NO	SE	SI	SK
Liczba krajów na liście →		27	7	22	14	27	25	10	19	8	16	13	10	15	18	15	19	11	25	18*	33	7	17	15
Albania	21	■	■	■	■	■	■		■	■	■		■	■	■	■	■	■	■	■	■		■
Algieria	10			■				■			■	■		■		■	■		■
Angola	1																				■
Argentyna	1																							■
Armenia	9				■		■			▲					■				■	▲			■	■
Australia	8	■							■			■			■	■					■
Azerbejdżan	1																							■
Bangladesz	6			■												■	■		■		■
Barbados	1																				■
Benin	5				■									■			■	▲
Bośnia i Hercegowina	20	■		■	■	■	■		■	▲	■		■	■	■	■	■	■	■	■	■		■
Botswana	3																				▲
Brazylia	3																			▲		■
Kanada	8	■							■			■			■	■					■
Republika Zielonego Przylądka	4											■					■		■		■
Chile	3																				■
Kostaryka	2																				■			■
Kuba	1																							■
Egipt	6			■										■		■	■		■
Państwa Członkowskie UE	8	■		■	■	■			■
Wyspy Owcze	1																				■
Gabon	1											■
Gambia	4											■					■		■					■
Gruzja	17	■		■	■		■	■	■	▲				■	■		■		■	▲	■		■	■
Ghana	14			■	■		■		■			■		■			■	▲	■	▲	▲			■
Islandia	7	■		■	■	■															■
Indie	10			■										■		■	■		■	▲	▲			■
Izrael	1																						■
Wybrzeże Kości Słoniowej	1											■
Jamajka	2																			▲	■
Japonia	5	■							■						■	■
Jordania	1																						■
Kazachstan	1																							■
Kenia	2																■		■
Kosowo	19	■		■	■	■	■		■		■		■	■	■	■	■	■	■	▲	▲			■
Liechtenstein	9	■		■	■	■															■
Malawi	1																				■
Mauritius	2											■					■
Mołdawia	9			■	▲		■							■	■		■		■					■
Monako	2											■					■
Mongolia	9			■			■							■		■	■		■
Czarnogóra	20	■		■	■	■	■		■	■	■		■	■	■	■	■	■	■	■	■		■
Maroko	12		■	■				■	■		■	■		■		■	■			▲	■
Namibia	2																				▲
Nepal	3			■													■		■
Nowa Zelandia	8	■							■			■			■	■					■
Nigeria	1																				■
Macedonia Północna	20	■		■	■	■	■		■	■	■		■	■	■	■	■	■	■	■	■		■
Norwegia	7	■		■	■	■
Pakistan	3			■							■						■
Peru	1																				■
Filipiny	1																				■
Senegal	12			■	■			■	■		■	■		■			■			▲
Serbia	20	■		■	■	■	■		■	■	■		■	■	■	■	■	■	■	▲	■		■
Seszele	1																				■
Republika Południowej Afryki	3																				■
Korea Południowa	1																						■
Sri Lanka	2																■		■
Szwajcaria	7	■		■		■															■
Tanzania	2																				▲
Togo	2											■					■
Tunezja	10			■				■	■		■	■		■			■			▲
Turcja	4			■							■								■					■
Wielka Brytania	7	■		■	■	■															■
Urugwaj	2																				■			■
USA	8	■							■			■		▲	■	■					■
Watykan	1																						■
Wietnam	1																				■

Tabela 2. Wyjątki od stosowania koncepcji SCO

Zestawienie wyjątków stosowanych przez poszczególne państwa UE+ dla określonych kategorii osób lub terytoriów w ramach krajowych list SCO.

Kraj pochodzenia	Kategoria wyjątku	Państwo UE+
Armenia	Osoby LGBTIQ+	NL
	Osoby narażone na osadzenie w areszcie śledczym	NL
	Wyjątek terytorialny: Górski Karabach	EE
Benin	Kobiety	LU
Bośnia i Hercegowina	Wyjątek terytorialny: Republika Serbska	EE
Botswana	Osoby LGBTIQ+	NO
Brazylia	Dziennikarze relacjonujący korupcję lub krytykujący rząd	NL
	Aktywiści środowiskowi sprzeciwiający się nielegalnemu górnictwu	NL
	Osoby LGBTIQ+	NL
Gruzja	Osoby LGBTIQ+	NL, DK
	Wyjątek terytorialny: Abchazja i Osetia Południowa	EE, NL
Ghana	Osoby LGBTIQ+	NL, NO
	Dziennikarze	NL
	Kobiety	LU
	Dziewczęta poniżej 18 lat	NO
	Osoby, które doświadczyły przymusowego małżeństwa	NO
Indie	Mniejszości religijne prześladowane ze względu na wyznanie	NL
	Kobiety z kasty Dalitów	NL
	Dziennikarze i aktywiści (prawa człowieka) krytykujący rząd	NL
	Samotne kobiety	NO
	Wyjątek terytorialny: Dżammu i Kaszmir	NL
Jamajka	Osoby LGBTIQ+	NL
Kosowo	Mniejszości	NO
Mołdawia	Wyjątek terytorialny: Naddniestrze	CH
Maroko	Osoby LGBTIQ+	NL
	Dziennikarze/aktywiści krytykujący islam, rodzinę królewską lub rząd	NL
	Aktywiści Hirak Rif i dziennikarze relacjonujący protesty w Górach Rif	NL
	Osoby zagrożone ściganiem karnym bez gwarancji rzetelnego procesu	NL
Namibia	Osoby LGBTIQ+	NO
Senegal	Osoby LGBTIQ+	NL
	Osoby zagrożone ściganiem karnym bez gwarancji rzetelnego procesu	NL
Serbia	Osoby LGBTIQ+	NL
	Dziennikarze	NL
	Osoby narażone na osadzenie w areszcie śledczym	NL
Tanzania	Dziewczęta poniżej 18 lat	NO
	Osoby LGBTIQ+	NO
	Osoby, które doświadczyły przymusowego małżeństwa	NO
	Osoby z bielactwem	NO
Tunezja	Osoby LGBTIQ+	NL
	Osoby objęte środkiem S17	NL
	Dziennikarze, aktywiści i oponenci polityczni krytykujący prezydenta	NL
	Osoby zagrożone ściganiem karnym bez gwarancji rzetelnego procesu	NL
USA	Wyjątek terytorialny: stany niestosujące kary śmierci	HU

Tabela 3. Krajowe listy bezpiecznych państw trzecich (STC)

Tylko 6 państw UE+ przyjęło krajową listę STC: Bułgaria (BG), Estonia (EE), Niemcy (DE), Grecja (EL), Węgry (HU) i Szwajcaria (CH). Irlandia (IE) stosuje koncepcję STC ad hoc — pojawia się w tabeli z liczbą 1 ze względu na jedno oznaczenie w bazie EUAA. Francja, Islandia, Włochy i Polska — brak STC w prawie krajowym.

■	Kraj na liście STC

Bezpieczne państwo trzecie	Łącznie	CH	DE	EE	EL	HU	IE
Liczba krajów na liście STC →		3	2	8	3	15	1
Albania	3	■		■	■
Armenia	1			■
Australia	1					■
Bośnia i Hercegowina	2	■		■
Kanada	1					■
Państwa Członkowskie UE	3	■	■	■
Gruzja	1			■
Islandia	2	■		■
Kosowo	2			■		■
Liechtenstein	2	■		■
Czarnogóra	2	■		■
Nowa Zelandia	1					■
Macedonia Północna	3	■		■	■
Norwegia	3	■		■	■
Serbia	2	■		■
Szwajcaria	2			■		■
Turcja	2				■	■
Wielka Brytania	1					■
USA	1					■